زندگی گروهی

حدود ۳۸ گونه مورچه برگ‌بُر متعلق به جنس‌های Atta و Acromyrmex در دنیا وجود دارد.

 این مورچه‌ها از جمله جانورانی به جز انسان هستند که می توانند محصول زراعی را پرورش دهند؛ محصول تولیدی آن‌ها قارچ است. 

منشأ این قارچ هر چه که باشد، به قدری در ارتباطی تنگاتنگ با این مورچه‌ها پرورش می یابد که فقط و فقط در لانه آن‌ها رشد می کند. 

هنگامی که تکه‌ای برگ بریده شده به دالان مورچه‌ها راه پیدا می‌کند، مورچه‌های باغبان یک قطره کوچک از مایعی که در شکمشان تولید می شود را روی برگی که ذره ای قارچ به آن چسبیده است می اندازند. این مایع ترشح شده نقش کود را ایفا می کند و باعث می شود قارچ روی برگ تکثیر شود و گسترش پیدا کند. 

مزارع قارچ مستعد آلوده شدن به بیماری باکتریایی هستند که این برای کلنی به منزله فاجعه است. برای جلوگیری از این آلودگی ناشی از باکتری، مورچه‌ها نوعی آنتی بیوتیک بسیار قوی از خود ترشح می کنند و به مزارع خود می زنند.

 این بسیار شبیه به زمانی است که کشاورزان برای از بین بردن آفات زراعی خود روی آن‌ها آفت کش می پاشند.

تنها درون یکی از لانه‌های مورچه‌های برگ بُر، انواع مختلفی از مورچه‌های کارگر زندگی می کنند که از لحاظ ظاهری با هم متفاوت هستند.

مورچه‌های برگ بُر به طور معمول قهوه ای رنگ هستند و بدنشان روی پاهای باریک و بلند استوار است. آرواره‌ها به خوبی رشد یافته و چشم‌ها کوچک است. این مورچه‌ها در آمریکای مرکزی و جنوبی و نیز در نواحی جنوبی ایالات متحده زندگی می‌کنند. آن‌ها آب و هوای گرم و مرطوب را می‌پسندند و در دامنه پراکندگی خود، هر نقطه ای که دارای پوشش گیاهی کافی باشد را برای ماندن و تشکیل کلنی انتخاب می‌کنند.

ملکه‌های مورچه‌های برگ بُر می توانند تا بیش از ۱۱ کیلومتر از لانه ای که در آن متولد شده اند پرواز کنند و فاصله بگیرند. اجتماع پیچیده مورچه‌های برگ بُر درون یک لانه توسط فرومون‌ها منظم و برقرار می ماند. فرومون ماده ای شیمیایی است که توسط ملکه‌ها و هوش طبیعی موجود در ساختار بدن آن‌ها تولید می شود. همه مورچه‌های برگ بُر درون یک لانه با هم خواهر هستند و این به نفع هر کدام از آن‌ها است که با بقیه همکاری داشته باشد تا بدین ترتیب بقای کلنی تضمین شود. هر اتفاقی که درون لانه بیافتد، برای همه افراد کلنی سود دارد، چرا که بدین ترتیب ملکه‌های آینده بیشتری در آن رشد خواهند کرد و آماده خواهند شد تا ژن‌های خود را به نسل بعدی منتقل کنند. زمانی که ملکه ای عمرش به پایان می‌رسد و می‌میرد، کلنی نیروی محرکه خود را از دست می‌دهد و در نتیجه، خیلی زود متزلزل می‌شود و از هم می‌پاشد.تشکیل یک کلنی کار سختی است و فقط 2.5 درصد از ملکه‌ها موفق به انجام آن می‌شوند.

 بسیاری از ملکه‌ها به دنبال پرواز تولیدمثل یا زمانی که روی زمین فرود می آیند توسط جانوران دیگر خورده می شوند. بسیاری هم که موفق می‌شوند کلنی خود را تشکیل دهند، در طول سه ماه نخست، کلنی را آلوده به میکروب و بیمار می‌یابند و آن را از دست می‌دهند.

مورچه‌های برگ بُر در بعضی نقاط از گستره 

قلمروشان برای انسان‌ها مزاحمت ایجاد می کنند؛ برگ‌های محصول کاشته شده در مزرعه را قطع می‌کنند و با عملیات لانه سازی خود به محصولات کشاورزی و جاده‌ها آسیب می‌رسانند.

مورچه‌های برگ بُر در زمره بزرگ‌ترین و پیچیده ترین اجتماعات جانوری روی زمین هستند. 

مورچه‌های کارگر به چند قشر مختلف تقسیم بندی می‌شوند که هر دسته وظیفه مخصوص به خود را دارد. ملکه زندگی خود را در لانه ای جداگانه آغاز می‌کند که در آن مورچه‌های کارگر زیادی از او مراقبت و پرستاری می‌کنند. این دوره تا زمانی که ملکه آماده ترک لانه شود ادامه خواهد داشت. ملکه از حجره‌های زیرزمینی به بیرون از لانه می خزد تا به هوای آزاد برسد. در این فضای جدید او خود را در‌میان ملکه‌های بالقوه و مورچه‌های نر زیادی می‌یابد که به طرز خطاناپذیر و هم گام و طی پرواز، از غریزه خود تبعیت می کنند تا تولد نسل‌های بعدی ادامه داشته باشد. پس از فرود، ملکه‌ها به دنبال حفره یا شکافی مناسب در بستری از برگ یا گیاه می گردند تا در آن تخم ریزی کنند. آن‌ها دیگر به بال‌های خود نیازی ندارند، به همین خاطر است که بال‌هایشان می افتند. دیگر وقت آن است تا زندگی زیرزمینی خود را آغاز کنند.